Crna Gora je do unazad nekoliko godina bila zemlja cija se ekonomija temeljila na drustvenoj svojini. Kako je ovaj svojinski koncept bio neefikasan, u Crnoj Gori je zapocet proces privatizacije privrede. Iako u veoma teskim i po mnogo cemu specificnim uslovima u kojima se odvija proces privatizacije, ostvareni su rezultati koji pokazuju punu opravdanost procesa. Usvojena je potrebna zakonska regulativa. Osnovan je Savjet za privatizaciju kao Vladino tijelo koje ce rukovoditi procesom privatizacije. Inace, namjera je da se privatizacija sprovede na dva nacina:

1. Prodaja akcija strateskim investitorima- Prodaja akcija na medjunarodnim tenderima je jedan od strategijskih pravaca ubrzanja ukupnog procesa privatizacije. Planira se da ce akcije oko tridesetak preduzeca u Crnoj Gori biti ponudjene na prodaju putem medjunarodnog tendera.

2. Masovna vaucerska privatizacija-kao privatizacioni model koji pored ubrzanja procesa privatizacije privrede, podstice razvoj trzista kapitala i finansijskih institucija. Zakonom o izmjenana i dopunama Zakona o privatizaciji privrede predvidjeno je da svi punoljetni gradjani RCG imaju pravo na vaucere. Za proces MVP je namijenjen kapital Fonda za razvoj i akcije drzavnog kapitala u ukupnom iznosu od 2,5 milijarde DEM.

Pregled kapaciteta po osnovnim privrednim djelatnostima:

1. Industrija
Tokom poslednjih 50 godina industrija je bila glavni nosilac privrednog razvoja Crne Gore. U tom periodu izgradnja energetike, metalurgije (celik i aluminijum) i saobracajne infrastrukture predstavljale su osnovu razvoja. Industrijski kapaciteti su bili dimenzionirani za potrebe cijele bivse Jugoslavije tako da je 90% proizvodnje plasirano van granica Crne Gore. Crna Gora tako sada raspolaze sa kapacitetima za proizvodnju 400.000 tona sirovog celika, 1.000.000 tona boksita, 280.000 tona glinice, 100.000 tona aluminijuma, 75.000 tona morske soli, 2.700.000 tona uglja, a elektroenergetski kapaciteti (hidroelektrane Perucica i Piva i termoelektrana Pljevlja) proizvode oko 3. milijarde KWh godisnje.

Ova bazna privredna struktura dopunjena je kapacitetima u metalopreradi, masinogradnji, preradi drveta, tekstilnoj i hemijskoj industriji, industriji koze i obuce, konfekciji, industriji bijele tehnike, industriji gradjevinskih masina i sumske mehanizacije i znacajnim kapacitetima gradjevinske operative.

U Crnoj Gori postoje znacajni kapaciteti industrijske prerade i dorade poljoprivrednih proizvoda: klanice, fabrika prerade ribe, mlinovi za zito sa silosima, mljekare, pekare, fabrike piva i sokova, fabrike za preradu voca, kapaciteti za preradu grozdja i vinski podrumi, preradu ljekovitog bilja, fabrike za proizvodnju cigareta i konditorskih proizvoda, preradu kafe i td.

Stanje u ovom dijelu privrede je zbog izolacije SRJ i rata u okruzenju losije nego ranije, ali uz odredjena ulaganja i osavremenjivanje proizvodnih programa u relativno kratkom periodu mogu postati ponovo konkurentni na svjetskom trzistu.

2. Poljoprivreda:

Poljoprivredne povrsine i vode su dobro ocuvane od industrijskog zagadjenja i omogucavaju proizvodnju zdrave i ekoloske hrane, a narocito mesa (zivinskog, jagnjeceg, kozjeg, teleceg i juneceg), mlijeka i mlijecnih preradjevina, meda, ribe, povrca (paradajz, paprika, krastavac i dr.), voca (sljiva, jabuka, grozdja, agrumi, masline) i visokokvalitetnih vina (Vranac, Krstac i dr.), zatim prirodno ciste vode najvecih kvalitetnih osobina (mjerenih najstrozijim, svjetskim standardima). Na ovom tlu uspijevaju i osobene kulture, kao sto su sumski plodovi (borovnica, jestive gljive i dr.) i samoniklo ljekovito bilje, narocito kadulja, cije su izuzetne osobine poznate na gotovo svim meridijanima.

Sume i sumska zemljista rasprostiru se na povrsini od 720.000 ha i zauzimaju 54% povrsine Republike, od cega se najveci dio (572.000 ha) nalazi na njenom sjeveroistocnom dijelu.

3. Pomorstvo i saobracaj